چالش ها و فرصت های تلفیق هنر و فناوری در برنامه های تربیت معلم

در عصر دیجیتال، ضرورت بازنگری در رویکردهای تربیت معلم با توجه به تلفیق هنر و فناوری بیش از پیش احساس می شود. مسئله اصلی این پژوهش بررسی چالش ها و فرصت های تلفیق هنر و فناوری در برنامه های تربیت معلم و تحلیل تاثیر آن بر کیفیت آموزش و رشد حرفه ای معلمان آینده است. هدف کلی پژوهش، تبیین کارکردهای آموزشی، فرهنگی و فناورانه ی این تلفیق و ارائه راهکارهایی برای طراحی برنامه های درسی خلاق و نوآورانه می باشد. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی و از حیث هدف کاربردی است. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و تحلیل دیدگاه های استادان و دانشجویان تربیت معلم گردآوری و با روش تحلیل محتوای استقرایی مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان دادند که موفقیت تلفیق هنر و فناوری وابسته به عواملی چون زیرساخت دیجیتال، شایستگی فناورانه–هنری مدرسان، رویکرد فرهنگی نسبت به فناوری، نظام ارزیابی خلاق و حمایت نهادی است. نتایج حاکی از آن بودند که تلفیق آگاهانه ی این دو حوزه موجب ارتقای خلاقیت آموزشی، سواد رسانه ای، انگیزش شغلی و هویت حرفه ای معلمان آینده می شود. در پایان، پیشنهاد گردید طراحی برنامه های درسی مبتنی بر مدل های تلفیقی مانند TPACK انجام گیرد تا هنر به عنوان عنصر فرهنگی و فناوری به عنوان ابزار نوآورانه در خدمت تحول بنیادین آموزش قرار گیرند. این رویکرد می تواند بستری پایدار برای تربیت معلم خلاق، پژوهشگر و فناور در نظام آموزشی ایران فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تلفیق هنر و فناوری ، تربیت معلم ، خلاقیت آموزشی ، سواد رسانه ای ، آموزش بین رشته ای ، مدل TPACK