نقش معلم در پرورش تفکر خلاق در دانش آموزان ابتدایی

خلاقیت یکی از مولفه های کلیدی در رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان به ویژه در دوره ابتدایی است. در این میان، معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری و طراح محیط آموزشی، نقشی اساسی در پرورش خلاقیت ایفا می کند. هدف این مقاله، بررسی نظری نقش معلم در پرورش خلاقیت دانش آموزان با تکیه بر دیدگاه های روان شناسان و نظریه پردازان آموزشی است. با بهره گیری از چارچوب های نظری گیلفورد، تورنس، ویگوتسکی و آمابیل، تلاش شده است تا ابعاد مختلف تاثیر معلم بر خلاقیت، از جمله سبک تدریس، تعامل اجتماعی، فضای کلاس و انگیزش درونی تحلیل شود. همچنین با مرور مطالعات داخلی و خارجی، عوامل تسهیل گر و بازدارنده در عملکرد معلمان در زمینه پرورش خلاقیت شناسایی شده اند. یافته های نظری مقاله نشان می دهند که معلمان خلاق، با بهره گیری از روش های فعال، ایجاد فضای امن روانی، و تشویق به تفکر واگرا، می توانند زمینه ساز رشد خلاقیت در دانش آموزان باشند. در پایان، چارچوبی مفهومی برای نقش معلم در پرورش خلاقیت ارائه و پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی مطرح شده است.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، روش های تدریس خلاق ، انگیزش درونی ، نوآوری آموزشی ، یادگیری اکتشافی