نخستین مواجهه با هوش مصنوعی در یادگیری ریاضی؛ مطالعه ای کیفی با رویکرد روایت پژوهی

با گسترش کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی در آموزش، تجربه ی نخستین مواجهه فراگیران با این فناوری به معیاری تعیین کننده در فرایند یادگیری تبدیل شده است. دانشجومعلمان رشته آموزش ریاضی، به دلیل ماهیت انتزاعی و هویتی دانش ریاضی، این مواجهه را به گونه ای متمایز تجربه می کنند. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و مبتنی بر روایت پژوهی، مجموعه ای از روایت های دانشجومعلمان آموزش ریاضی در مورد نخستین تجربه مواجهه با ابزارهای هوش مصنوعی در فرایند یادگیری را بررسی می کند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختارمند با دانشجومعلمان کارشناسی آموزش ریاضی و گردآوری روایت های نوشتاری کوتاه جمع آوری شده و با استفاده از تحلیل روایی و کدگذاری تماتیک تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که مواجهه اولیه با هوش مصنوعی منجر به شگفتی، تردید و بازاندیشی در مفهوم «فهم ریاضی» همراه بوده و به دگرگونی هایی در هویت دانش ریاضی آنها انجامیده است. همچنین، نقش اساتید،شبکه های اجتماعی و شیوه معرفی این ابزارها تاثیر معناداری بر تجربه اولیه و نگرش های بعدی دانشجومعلمان نسبت به هوش مصنوعی داشته است. نتایج بر ضرورت توجه به ابعاد انسانی و هویتی در به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش ریاضی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، آموزش ریاضی ، هوش مصنوعی ، همزیستی با هوش مصنوعی ، هویت ریاضی