اثرات آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس بر عملکرد تحصیلی و مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان

با توجه به تغییرات سریع در روش های آموزشی و نیاز به ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان، رویکرد یادگیری معکوس به عنوان یکی از نوین ترین شیوه های آموزشی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. یادگیری معکوس، با جابه جایی جایگاه تدریس و تمرین، فرصتی فراهم می کند تا دانش آموزان پیش از کلاس با مفاهیم آشنا شده و زمان کلاس برای حل مسئله، فعالیت های تعاملی و تمرین عملی به کار گرفته شود. این مقاله مروری با هدف بررسی آثار یادگیری معکوس بر عملکرد تحصیلی و مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان، مطالعه و تحلیل پژوهش های پیشین در این زمینه را ارائه می دهد. یافته های حاصل از مطالعات نشان می دهد که یادگیری معکوس می تواند باعث افزایش انگیزه، تعهد و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری شود و مهارت های خودتنظیمی آنان را از جمله برنامه ریزی، مدیریت زمان، ارزیابی پیشرفت و کنترل هیجانات بهبود بخشد. همچنین، بهبود عملکرد تحصیلی در زمینه های شناختی و کاربردی از دیگر اثرات مثبت این رویکرد گزارش شده است. با این حال، برخی پژوهش ها به چالش هایی همچون نیاز به زیرساخت های فناورانه، آمادگی معلمان و مقاومت دانش آموزان در برابر تغییر روش های آموزشی نیز اشاره کرده اند. نتیجه گیری این مقاله مروری بر اهمیت یادگیری معکوس در ارتقای توانمندی های شناختی و هیجانی دانش آموزان تاکید دارد و پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی و کاربرد عملی آن ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، عملکرد تحصیلی ، خودتنظیمی ، مهارت های یادگیری ، آموزش فعال