روایت پردازی تعاملی در محیط های چندرسانه ای: بررسی نقش داستان های دیجیتال در پرورش عادت مطالعه و ارتقای سواد خواندن کودکان

هدف این مقاله بررسی نقش روایت پردازی دیجیتال به عنوان رویکردی نوین در تقویت عادت مطالعه و توسعه سواد خواندن در میان کودکان است. با تحول فناوری های آموزشی و گسترش ابزارهای چندرسانه ای، قصه گویی دیجیتال به یکی از کارآمدترین شیوه های آموزش غیرمستقیم سواد خواندن تبدیل شده است. این شیوه با ترکیب تصویر، صدا، متن و عناصر تعاملی، تجربه ای جذاب و معنادار برای کودک فراهم می آورد و موجب افزایش انگیزش، درگیری شناختی و توجه پایدار می شود. یافته های پژوهش های اخیر نشان می دهد که داستان های دیجیتال می توانند مهارت های خوانداری همچون درک مطلب، واژه آموزی، سرعت خواندن و ساختارشناسی متن را بهبود دهند. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی، ابعاد آموزشی داستان های دیجیتال، کارکردهای روان شناختی آن ها و چالش های پیاده سازی این ابزار در محیط های آموزشی را بررسی کرده و در نهایت راهکارهایی برای ارتقای کیفیت استفاده از روایت های دیجیتال در مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی دیجیتال ، سواد خواندن ، روایت تعاملی ، یادگیری کودکان ، چندرسانه ای