تاثیر آموزش ریاضی و رویکردهای بازی محور بر توانایی و انگیزه یادگیری دانش آموزان شهرستان بجنورد

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه تاثیر آموزش ساختارمند ریاضی و رویکردهای بازی محور بر بهبود توانایی ریاضی و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان شهرستان بجنورد انجام شد. این مطالعه با روش نیمه آزمایشی و استفاده از طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل دانش آموزان شهرستان بجنورد بود و ۴۵ نفر از آنان به شیوه هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی در سه گروه ۱۵ نفره گمارده شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل آزمون هوش وکسلر، آزمون عملکرد تحصیلی تبریزی و همکاران (۱۴۰۰) و پرسشنامه انگیزش ریاضی نعمتی (۱۳۸۸) بودند. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو روش آموزش ریاضی و مداخله بازی محور موجب ارتقای توانایی ریاضی دانش آموزان شدند. همچنین تحلیل کوواریانس چندمتغیره حاکی از آن بود که مداخلات معرفی شده تاثیر معناداری بر انگیزه یادگیری ریاضی دارند. مقایسه اثربخشی دو رویکرد نشان داد که اگرچه هر دو روش موثرند، اما آموزش مستقیم ریاضی در تقویت انگیزه یادگیری نسبت به رویکرد بازی محور تاثیر بیشتری داشته است.

کلیدواژه ها:

رویکردهای بازی محور ، توانایی ریاضی ، انگیزه یادگیری ، مداخله آموزشی ، یادگیری ریاضی