تاثیر آموزش هیجانی-اجتماعی بر بهبود عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان ابتدایی

آموزش هیجانی-اجتماعی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در تعلیم و تربیت، توانایی دانش آموزان را در مدیریت هیجانات، ارتقای مهارت های اجتماعی و بهبود تعاملات فردی و گروهی افزایش می دهد. پژوهش های اخیر نشان می دهند که آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی، علاوه بر ارتقای سلامت روانی، می تواند به شکل مستقیم و غیرمستقیم بر عملکرد تحصیلی و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان تاثیرگذار باشد. این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی مطالعات انجام شده در زمینه آموزش هیجانی-اجتماعی در دوره ابتدایی پرداخته و تاثیر آن بر بهبود یادگیری، رفتارهای گروهی، مهارت های حل مسئله و کاهش مشکلات رفتاری را تحلیل می کند. نتایج مروری نشان می دهد که مداخلات آموزشی هیجانی-اجتماعی، با استفاده از روش های فعال، بازی محور، گروهی و تمرین های عملی، موجب افزایش انگیزه یادگیری، بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخطر یا مشکل زا در دانش آموزان می شود. همچنین، این آموزش ها نقش مهمی در ایجاد محیط آموزشی مثبت، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و تقویت مهارت های همدلی، خودکنترلی و مسئولیت پذیری دارند. بررسی های انجام شده حاکی از آن است که ادغام آموزش هیجانی-اجتماعی در برنامه های درسی ابتدایی، می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزشی و تربیتی مورد استفاده قرار گیرد و توسعه مهارت های روانی و اجتماعی دانش آموزان را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

آموزش هیجانی-اجتماعی ، عملکرد تحصیلی ، رفتارهای اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، مهارت های هیجانی