تاثیر سبک های تدریس فعال بر تقویت مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان ابتدایی

سبک های تدریس فعال به عنوان رویکردی دانش آموزمحور، فرصت های گسترده ای برای توسعه مهارت های اجتماعی و هیجانی در دانش آموزان فراهم می کنند. این مقاله با هدف بررسی رابطه بین سبک های تدریس فعال و مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان طراحی شده است. روش پژوهش مبتنی بر مرور متون علمی، تحلیل تجربیات عملی معلمان و بررسی مطالعات تجربی مرتبط است. یافته ها نشان می دهد که سبک های تدریس فعال، از جمله یادگیری گروهی، پروژه محور، مسئله محور و نقش آفرینی، باعث افزایش توانایی دانش آموزان در همکاری، همدلی، مدیریت هیجانات و حل تعارضات می شود. همچنین، این سبک ها انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان را ارتقا می دهند و محیط یادگیری را تعامل محور و حمایتی می کنند. مقاله راهکارهایی عملی ارائه می دهد تا معلمان با به کارگیری سبک های تدریس فعال، مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان را بهبود دهند و فرآیند یادگیری را پربارتر سازند.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس فعال ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های هیجانی ، مدارس ابتدایی ، یادگیری مشارکتی