فناوری آموزشی؛ راهکاری برای مدیریت تفاوت های فردی

هدف این مقاله مروری نظام مند، تحلیل نقش فناوری آموزشی به عنوان راهکاری برای مدیریت موثر تفاوت های فردی در نظام آموزشی ایران است. این پژوهش با بررسی مقالات فارسی زبان نمایه شده در پایگاه سیویلیکا طی سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴، به صورت تحلیلی-ترکیبی انجام شد. یافته ها در قالب سه تم اصلی دسته بندی شدند: ۱) تحقق آموزش شخصی سازی شده از طریق سیستم های هوش مصنوعی و یادگیری تطبیقی، ۲) افزایش انگیزش و تعامل فردی با استفاده از محتوای چندرسانه ای و بازی وارسازی، و ۳) بهبود کارایی و انعطاف پذیری در مدیریت کلاس درس ناهمگن. نتایج نشان می دهد که فناوری آموزشی، با فراهم آوردن قابلیت تطبیق پویا در محتوا و سرعت، نه تنها به نیازهای شناختی (مانند استعداد و پیش دانسته) پاسخ می دهد، بلکه با فردی سازی تجربه یادگیری، به ابعاد غیرشناختی (مانند سبک یادگیری و انگیزه) نیز توجه می کند. این امر، ابزاری حیاتی برای تحقق عدالت آموزشی محسوب می شود. در نهایت، بر لزوم توسعه زیرساخت های عادلانه و توانمندسازی معلمان برای استفاده موثر از این ابزارها تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، تفاوت های فردی ، هوش مصنوعی