بازآفرینی یادگیری علمی در مدرسه: نقش هم تنیدگی میان رشته ای در معماری برنامه ی درسی علوم دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش هم تنیدگی و تلفیق دانش در بازآفرینی برنامه درسی علوم دوره ابتدایی انجام شده است. در سال های اخیر، تغییرات سریع علمی و فناوری، لزوم بازنگری در شیوه های سازمان دهی برنامه درسی را پررنگ تر کرده و نشان داده است که یادگیری های گسسته و تک موضوعی قادر به پاسخ گویی به نیازهای یادگیرندگان امروزی نیست. ازاین رو، رویکرد تلفیقی به عنوان راهبردی برای پیوند دادن مفاهیم علمی با حوزه های ریاضی، زبان، هنر و زندگی روزمره مطرح شده و می تواند با افزایش انسجام شناختی، فهم عمیق تر و ارتباط مندی بیشتر، یادگیری علوم را معنادار سازد. این مطالعه با روش تحلیلی – اسنادی به بررسی ادبیات نظری و پژوهشی مرتبط پرداخته و بیان می کند که تلفیق دانش به توسعه مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و مشاهده گری علمی کمک کرده و زمینه ای برای یادگیری پایدار و انتقال پذیر فراهم می کند. یافته ها بیانگر آن است که برنامه درسی علوم در دوره ابتدایی، زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که مبتنی بر طراحی موضوعات میان رشته ای، فعالیت های پروژه محور و موقعیت های یادگیری زندگی محور باشد. در پایان، راهکارهایی برای تحکیم نقش تلفیق دانش در طراحی برنامه های درسی علوم ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هم تنیدگی دانش ، برنامه درسی علوم ، آموزش ابتدایی ، یادگیری میان رشته ای ، تلفیق محتوا ، یادگیری عمیق