تاثیر مشاوره پیش از ازدواج بر کاهش طلاق در سال های ابتدایی زندگی مشترک

ازدواج به عنوان یکی از بنیادی ترین نهادهای اجتماعی، نقشی اساسی در انتقال ارزش ها، تربیت نسل و ارتقای سلامت روانی و اجتماعی جامعه دارد. با این حال، افزایش نرخ طلاق در سال های اخیر، به ویژه در سال های ابتدایی زندگی مشترک، ضرورت توجه به مداخلات پیشگیرانه را دوچندان کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشاوره های پیش از ازدواج بر ارتقای آگاهی و نگرش زوجین و نقش آن در کاهش طلاق انجام شد. این مطالعه به روش مروری نظام مند انجام گرفت. جامعه پژوهش شامل کلیه مطالعات علمی منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۲ در پایگاه های داخلی (SID، Magiran، IranDoc) و خارجی (ERIC، Scopus، Google Scholar) بود. کلیدواژه های فارسی و انگلیسی مرتبط با مشاوره پیش از ازدواج، طلاق، رضایت زناشویی و مهارت های ارتباطی برای جست وجو به کار رفت. پس از غربالگری، مقالات واجد شرایط انتخاب و داده ها با روش تحلیل محتوای کیفی و مقایسه ای بررسی شدند. یافته ها نشان داد که مشاوره های پیش از ازدواج موجب افزایش معنادار آگاهی زوجین در حوزه های بهداشت باروری، مهارت های ارتباطی و حقوق خانواده می شود و نگرش آنان نسبت به ازدواج و فرزندآوری را واقع بینانه تر می سازد. همچنین، مشاوره های تلفیقی (گروهی + فردی) نسبت به مشاوره های صرفا گروهی اثربخشی بیشتری در کاهش دلزدگی زناشویی و بهبود رضایت زناشویی داشتند. تفاوت های دموگرافیک مانند جنسیت، تحصیلات و شغل نیز در میزان بهره مندی از آموزش ها موثر بودند. نتایج نشان می دهد که مشاوره های پیش از ازدواج ابزاری موثر برای ارتقای آگاهی، اصلاح نگرش و تقویت مهارت های زوجین هستند و می توانند به کاهش نرخ طلاق و افزایش کیفیت زندگی مشترک منجر شوند. این یافته ها ضرورت توجه سیاست گذاران اجتماعی و مراکز مشاوره به طراحی و اجرای برنامه های ساختارمند و چندبعدی آموزش پیش از ازدواج را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

مشاوره پیش از ازدواج ، طلاق ، سال های ابتدایی زندگی مشترک ، رضایت زناشویی ، مداخله آموزشی