بررسی تاثیر آموزش تلفیقی (حضوری و آنلاین) بر عملکرد و نگرش دانش آموزان

تحولات آموزشی پس از همه گیری کرونا موجب دگرگونی عمیق در شیوه های یاددهی یادگیری شد و الگوی آموزش تلفیقی (ترکیب حضوری و آنلاین) به عنوان پاسخ راهبردی نظام آموزشی مطرح گردید. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر این الگو بر عملکرد تحصیلی و نگرش آموزشی دانش آموزان دوره متوسطه در مدارس ایران است. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسش نامه نگرش، مصاحبه با معلمان و تحلیل نتایج درسی دانش آموزان گردآوری شد. یافته ها نشان دادند میانگین عملکرد گروه تلفیقی به طور معناداری بالاتر از گروه سنتی است؛ همچنین، مولفه های انگیزش، رضایت، تعامل، خودکارآمدی، و خودتنظیمی در میان دانش آموزان آموزش تلفیقی رشد قابل توجهی داشته اند. معلمان نیز این روش را موجب ارتقای نقش تسهیلگری و رضایت شغلی دانستند، هرچند کمبود زیرساخت و نیاز به توانمندسازی فناورانه از چالش های موجود گزارش شد. تحلیل کلی نتایج حاکی است که آموزش تلفیقی با بهبود هم زمان عملکرد و نگرش، مدلی پایدار برای آینده آموزش ایران محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، عملکرد تحصیلی ، نگرش آموزشی ، خودکارآمدی ، یادگیری پساکرونا