آموزش برای توسعه پایدار: چگونه مدارس و دانشگاه ها می توانند فرهنگ پایداری را تقویت کنند؟

توسعه پایدار به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای جهانی برای مواجهه با چالش های زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی قرن بیست ویکم مطرح شده است (یونسکو، ۱۳۹۹؛ احمدی، ۱۴۰۰). نظام های آموزشی، به ویژه مدارس و دانشگاه ها، نقش بنیادینی در نهادینه سازی ارزش ها، نگرش ها و مهارت های مرتبط با پایداری دارند (سلیمانی و همکاران، ۱۴۰۱). آموزش برای توسعه پایدار فراتر از انتقال دانش نظری بوده و بر پرورش تفکر انتقادی، مسئولیت پذیری اجتماعی و مشارکت فعال فراگیران تاکید دارد (قاسمی و حسینی، ۱۴۰۰؛ مرادی، ۱۴۰۱). هدف این پژوهش بررسی نقش نهادهای آموزشی در تقویت فرهنگ پایداری و تحلیل راهبردهای موثر آموزشی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی منابع معتبر علمی است. یافته ها نشان می دهد ادغام مفاهیم پایداری در برنامه های درسی، توانمندسازی معلمان و پیوند آموزش با جامعه از عوامل کلیدی موفقیت آموزش برای توسعه پایدار هستند (رحیمی، ۱۳۹۸؛ یونسکو، ۱۴۰۰).

کلیدواژه ها:

آموزش برای توسعه پایدار ، فرهنگ پایداری ، مدارس ، دانشگاه ها ، آموزش عالی ، مسئولیت اجتماعی