چگونه توانستم با استفاده از روش های تدریس بازی محور، انگیزه ی دانش آموزانم را برای یادگیری درس ریاضی افزایش دهم؟

این پژوهش حاصل تجربه آموزشی من در دبستان پسرانه منطقه روستایی است. در آغاز سال تحصیلی مشاهده کردم که بسیاری از دانش آموزان پایه های چهارم و ششم ابتدایی از درس ریاضی گریزان اند و انگیزه کافی برای یادگیری ندارند. بررسی اولیه نشان داد که علت اصلی این وضعیت، روش های یکنواخت تدریس، فقر ابزارهای آموزشی و نگرش منفی نسبت به درس ریاضی است. برای حل این مسئله، با رویکرد اقدام پژوهی و بهره گیری از الگوی چرخه ای «برنامه ریزی، اقدام، مشاهده و تامل»، تصمیم گرفتم از روش بازی محور در آموزش استفاده کنم. با طراحی و اجرای ایده «ایستگاه های بازی ریاضی» در مدت هشت هفته، فضایی تعاملی و شاد در کلاس ایجاد شد و دانش آموزان ضمن بازی، مفاهیم ریاضی را با همکاری و رقابت سالم فراگرفتند. ارزیابی پس از اقدام نشان داد که مشارکت، اعتمادبه نفس و علاقه یادگیری در هر دو پایه به طور چشمگیری افزایش یافته و سطح عملکرد توصیفی دانش آموزان از «قابل قبول» به «خوب» و «خیلی خوب» ارتقا یافته است. در نتیجه، اجرای روش بازی محور سبب شد درس ریاضی از تجربه ای خشک و دشوار به تجربه ای لذت بخش و معنادار تبدیل گردد. این تجربه بیانگر آن است که حتی در مدارس روستایی با امکانات محدود، نوآوری در شیوه تدریس می تواند موجب دگرگونی عمیق در نگرش و یادگیری دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، تدریس بازی محور ، انگیزه یادگیری ، درس ریاضی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعال