کاربرد هوش مصنوعی بر بهبود خلاقیت دانش آموزان در محیط های یادگیری نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 30
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CTSTE02_127
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405
چکیده مقاله:
با گسترش فناوری های نوین و نفوذ روزافزون هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، شیوه های سنتی ارزشیابی دانش آموزان با چالش های جدی مواجه شده اند. ارزشیابی های پایانی و نمره محور، اگرچه اطلاعاتی کلی از وضعیت تحصیلی فراگیران ارائه می دهند، اما توانایی لازم برای تحلیل دقیق فرایند یادگیری، شناسایی نقاط ضعف و قوت فردی و ارائه بازخورد به موقع را ندارند. در این میان، ارزشیابی مستمر به عنوان یکی از ارکان اساسی یادگیری عمیق و پایدار، نیازمند ابزارهایی هوشمند و داده محور است که بتواند پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به صورت مستمر، دقیق و چندبعدی تحلیل کند. هوش مصنوعی با قابلیت پردازش حجم عظیمی از داده های آموزشی، شناسایی الگوهای یادگیری و پیش بینی مسیر پیشرفت تحصیلی، می تواند نقش موثری در تحول نظام ارزشیابی ایفا نماید. این مقاله با هدف بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در ارزشیابی مستمر و تحلیل پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است و تلاش می کند ظرفیت ها، فرصت ها و چالش های بهره گیری از این فناوری را در محیط های آموزشی مدرسه ای تبیین کند. در این راستا، مفاهیم بنیادین ارزشیابی مستمر، تحلیل داده های یادگیری و سیستم های هوشمند آموزشی مورد واکاوی قرار گرفته و نقش الگوریتم های هوش مصنوعی در جمع آوری، تحلیل و تفسیر داده های عملکرد تحصیلی دانش آموزان بررسی می شود. همچنین، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی نظیر سامانه های مدیریت یادگیری هوشمند، داشبوردهای تحلیلی پیشرفت تحصیلی و سیستم های بازخورد خودکار به عنوان نمونه هایی از کاربرد عملی این فناوری معرفی می شوند. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی در ارزشیابی مستمر می تواند منجر به افزایش دقت ارزشیابی، شخصی سازی فرایند یادگیری، ارتقای انگیزش تحصیلی و بهبود تصمیم گیری آموزشی معلمان شود. این فناوری با تحلیل مستمر داده های رفتاری، شناختی و عملکردی دانش آموزان، امکان شناسایی زودهنگام افت تحصیلی و ارائه مداخلات آموزشی هدفمند را فراهم می سازد. با این حال، چالش هایی همچون مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها، وابستگی بیش از حد به فناوری و کاهش نقش قضاوت حرفه ای معلم نیز از جمله موانع مهم در مسیر بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در ارزشیابی آموزشی به شمار می رود. نتیجه گیری کلی مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی، در صورت استفاده آگاهانه و تلفیق شده با نقش تربیتی معلم، می تواند به عنوان ابزاری توانمند در خدمت ارزشیابی مستمر و تحلیل دقیق پیشرفت تحصیلی دانش آموزان قرار گیرد و زمینه ساز تحول کیفی در نظام ارزشیابی آموزشی شود. این مقاله بر ضرورت تدوین چارچوب های بومی، اخلاق محور و آموزشی برای استفاده از هوش مصنوعی در مدارس تاکید می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حمید لطیفی
کارشناسی ارشد علوم تربیتی مدیریت آموزشی