کاربرد هوش مصنوعی در آموزش فعال و بازی محور دانش آموزان ابتدایی؛ فرصت ها و چالش ها

پژوهش حاضر با هدف شناسایی فرصت ها و چالش های کاربرد هوش مصنوعی در آموزش فعال و بازی محور دانش آموزان ابتدایی انجام شد. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی از نوع کاربردی بود. جامعه ی آماری شامل ۵۰ معلم مدارس ابتدایی شهرستان های استان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که بر اساس روش نمونه گیری هدفمند، ۲۰ نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه ی محقق ساخته با ۲۵ گویه (پایایی آلفای کرونباخ ۰٫۸۶) و مصاحبه ی نیمه ساختاریافته با ۱۰ معلم بود. داده های کمی به روش آمار توصیفی و داده های کیفی با تحلیل مضمون تفسیر شدند. نتایج نشان داد که میانگین فرصت های استفاده از هوش مصنوعی در آموزش فعال (۴٫۲۳) بالاتر از میانگین چالش ها (۳٫۹۱) و میزان آمادگی معلمان (۳٫۷۸) بود. یافته های کیفی سه مضمون اصلی را آشکار ساخت: «افزایش تعامل و انگیزش یادگیری»، «کمبود زیرساخت و آموزش تخصصی» و «نیاز به محتوای بومی هوش محور». تحلیل ترکیبی نتایج حاکی از آن است که معلمان نسبت به کاربست هوش مصنوعی نگرشی مثبت دارند، اما در سطح مهارت های فناورانه و دسترسی زیرساختی نیازمند حمایت هستند. در نهایت نتیجه گیری شد که بهره گیری هدفمند از هوش مصنوعی می تواند موجب تحول در آموزش ابتدایی ایران گردد، به شرط آن که سیاست های آموزشی، آموزش حرفه ای معلمان و تولید محتوای بومی به صورت هم زمان توسعه یابد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش فعال ، بازی محوری ، دانش آموزان ابتدایی ، فرصت ها ، چالش ها ، معلمان ابتدایی