بررسی رابطه بین معنای زندگی با خودشکوفایی دانش آموزان شهرستان گنبدکاووس

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین معنای زندگی با خودشکوفایی دانش آموزان شهرستان گنبدکاووس بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان شهر گنبدکاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود، که تعداد آن ۸۲۰۰ نفر می باشد. که از این میان بر اساس فرمول کوکران تعداد ۲۶۵ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. به این صورت که ابتدا شهر گنبدکاووس به ۵ منطقه، شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز تقسیم شد و از هر منطقه به شکل تصادفی یک مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب و برای تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از مقیاس معنای زندگی استیگر و همکاران (۲۰۰۹) و پرسشنامه خودشکوفایی دانش آموزان اهواز (۱۳۸۰) - ۱۵ سوالی استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیر تحلیل شد. نتایج نشان داد که رابطه ی معنی داری بین معنای زندگی با خودشکوفایی دانش آموزان وجود دارد. یعنی دانش آموزانی که نمرات معنای زندگی آنان بالاتر است از خودشکوفایی بالاتری برخوردار بودند.

کلیدواژه ها:

معنای زندگی ، خودشکوفایی ، دانش آموزان