بررسی رابطه بین معنای تحصیل با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان شهرستان رامیان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین معنای تحصیل با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان رامیان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان رامیان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۴۳۲۸ نفر بود. که از این میان بر اساس فرمول کوکران تعداد ۳۵۷ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. به این صورت که ابتدا شهر رامیان به ۵ منطقه تقسیم شد و از هر منطقه به شکل تصادفی یک مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب و برای تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه معنای تحصیل هندرسون-کینگ و اسمیت (۲۰۰۶)، پرسشنامه نشاط معنوی چیریان و افروز (۱۳۹۵) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیر تحلیل شد. نتایج نشان داد که رابطه ی مثبت و معنی داری بین معنای تحصیل با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان رامیان وجود دارد. یعنی دانش آموزانی که نمرات معنای تحصیلی آنان بالاتر بود، کمتر دچار فرسودگی تحصیلی می شدند.

کلیدواژه ها:

معنای تحصیل ، فرسودگی تحصیلی ، دانش آموزان