بررسی نقش زبان عامیانه در آثار صادق هدایت

زبان عامیانه یکی از ابزارهای مهم نویسندگان برای انتقال واقعیت های اجتماعی، روانشناسانه و فرهنگی است. صادق هدایت، به عنوان یکی از شاخص ترین نویسندگان معاصر ایران، با بهره گیری از زبان عامیانه، توانسته است شخصیت ها و شرایط اجتماعی زمان خود را به صورت ملموس و واقعی بازنمایی کند (نصرتی، ۱۳۹۵). این مقاله با هدف بررسی نقش زبان عامیانه در آثار هدایت و تحلیل تاثیر آن بر فضاسازی داستانی و همذات پنداری مخاطب انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با تحلیل متون داستانی هدایت، نمونه های کاربرد زبان عامیانه شناسایی و بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که هدایت با استفاده از اصطلاحات محاوره ای، ضرب المثل ها و گفت وگوهای روزمره، توانسته است فضاسازی روانشناسانه و اجتماعی را به شکل موثری ایجاد کند و پیام های فرهنگی و اجتماعی را منتقل نماید (مرادی، ۱۳۹۴). زبان عامیانه نه تنها جذابیت ادبی متن را افزایش می دهد، بلکه نقش مهمی در نزدیکی مخاطب به شخصیت ها و انتقال تجربیات انسانی دارد (کاظمی، ۱۳۹۶).

کلیدواژه ها:

زبان عامیانه ، صادق هدایت ، داستان کوتاه ، ادبیات معاصر ، گفت وگوی محاوره ای ، فرهنگ عامه