بررسی رابطه سبک های مدیریت کلاس با انگیزه پیشرفت دانش آموزان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سبکهای مدیریت کلاس با انگیزه پیشرفت دانشآموزان ابتدایی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان ابتدایی شهر سیمین شهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود، که تعداد آن ۹۳۵ میباشد. که از این میان بر اساس جدول کوکران تعداد ۲۷۴ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه نگرش و باورهای معلمان در مورد سبک مدیریت کلاس مارتین و بالدوین (۱۹۹۸) و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس (۱۹۷۰) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیر تحلیل شد. نتایج نشان داد که رابطهی معنیداری بین سبکهای مدیریت کلاس با انگیزه پیشرفت دانشآموزان ابتدایی وجود دارد. به عبارت دیگر بین سبک مدیریت مداخله گر و غیرمداخله گر با انگیزه پیشرفت رابطه منفی و معنی دار و بین سبک مدیریت تعامل گرا با انگیزه پیشرفت رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های مدیریت کلاس ، انگیزه پیشرفت ، دانش آموزان