رابطه بین خودشفقت ورزی معلم و میزان تحمل خطاهای رفتاری شاگردان

خودشفقت ورزی معلم، یکی از ویژگی های مهم روانشناختی است که نقش بسزایی در ایجاد رویکرد مثبت نسبت به خطاها و کاستی های دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سطح خودشفقت ورزی معلمان و میزان تحمل خطاهای رفتاری شاگردان، با استناد به منابع معتبر فارسی (۱۳۹۷–۱۴۰۴)، به تحلیل ابعاد این ارتباط و تاثیر آن بر سلامت روان معلم و محیط آموزشی می پردازد. نتایج مطالعات اخیر نشان می دهد معلمانی که خودشفقت ورزی بیشتری دارند، رفتارهای خطاکارانه شاگردان را با رویکردی حمایتی تر مدیریت کرده، از سرزنش یا واکنش های تند اجتناب می کنند و فضای امن تری برای رشد شخصیتی دانش آموزان فراهم می آورند. این مقاله با تکیه بر چارچوب نظری شفقت ورزی و مرور پژوهش های داخلی، شیوه های عملی افزایش خودشفقت ورزی را نیز تحلیل می کند.

کلیدواژه ها:

معلم ، خود شفقت ورزی ، دانش آموزان