تاثیر تعاملات همسالان و آموزش همیاری بر مهارت های اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعاملات همسالان و آموزش همیاری بر مهارت های اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه انجام شد. مسئله ی اصلی تحقیق از ضرورت فهم چگونگی نقش تعاملات جمعی در رشد اجتماعی شناختی و پیشرفت تحصیلی نوجوانان ناشی می شود؛ زیرا در نظام آموزشی سنتی، فرصت های تعامل سازنده و همکاری تیمی محدود است. روش تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر طرح همبستگی و مقایسه ای بود. جامعه ی آماری شامل کلیه ی دانش آموزان متوسطه شهر … در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ و نمونه با روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های «تعاملات همسالان»، «مهارت های اجتماعی ماتسون» و «عملکرد تحصیلی» بود و تحلیل آماری با آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون ANOVA دو عاملی در نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد تعاملات همسالان رابطه ی مثبت و معناداری با مهارت های اجتماعی دارد . و آموزش همیاری نسبت به روش سنتی به طور چشمگیری عملکرد تحصیلی را ارتقا می دهد . همچنین مهارت های اجتماعی نقش میانجی جزئی در پیوند تعاملات و موفقیت تحصیلی ایفا می کند و اثر آموزش همیاری در دختران قوی تر از پسران بود . در مجموع، یافته ها بر اهمیت الگوهای آموزشی همیارانه در توسعه ی ظرفیت های اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان تاکید دارند و می توانند مبنای اصلاح روش های تدریس در مدارس باشند.

کلیدواژه ها:

تعاملات همسالان ، آموزش همیاری ، مهارت های اجتماعی ، عملکرد تحصیلی ، تفاوت های جنسیتی