بررسی راهبردهای مدرسه محور برای افزایش تاب آوری ذهنی، کنترل هیجان و کاهش اضطراب تحصیلی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی راهبردهای مدرسه محور موثر بر افزایش تاب آوری ذهنی، کنترل هیجان و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان انجام شد. مساله اصلی تحقیق، گسترش اضطراب در فضای آموزشی پساکرونا و لزوم بازنگری در رویکردهای مدرسه برای حمایت از سلامت روانی–تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی (کاربردی) است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرزابل حجم نمونه ۳۰۰ نفر بود که به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های کانر و دیویدسون (تاب آوری)، گروس و تامپسون (تنظیم هیجان) و اسپیلبرگر (اضطراب تحصیلی) بوده و داده ها با رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر تحلیل شدند. نتایج نشان داد راهبردهای مدرسه محور با افزایش تاب آوری ذهنی و کنترل هیجان، به طور معناداری اضطراب تحصیلی را کاهش می دهند (β = -۰.۴۱, p<۰.۰۱). همچنین مدل بومی سه سطحی (فردی، میان فردی، نهادی) با شاخص های برازش مناسب (CFI=۰.۹۳, RMSEA=۰.۰۴۷) ارائه شد. در نتیجه، تقویت فرهنگ گفت وگو، همدلی معلم و سیاست های حمایتی مدرسه می تواند زیست بوم مدرسه را از محیطی تنش زا به بستر رشد هیجانی تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ذهنی ، کنترل هیجان ، اضطراب تحصیلی ، راهبردهای مدرسه محور ، مدل بومی ، سلامت روانی–تحصیلی