فراتر از هوش منطقی-ریاضی: نقش شناخت معلمان از هوش های چندگانه در تحقق آموزش فردی سازی شده

نظریه هوش های چندگانه، پارادایم جدیدی را در حوزه روان شناسی آموزشی معرفی کرده است که با به چالش کشیدن مدل های سنتی و تک بعدی هوش، بر تنوع بی کران ظرفیت های ذهنی انسان تاکید می ورزد. با وجود گذشت سال ها از مطرح شدن این نظریه، همچنان شکاف عمیقی میان مبانی نظری هوش های چندگانه و عملکرد عملی دبیران در کلاس های درس مشاهده می شود. هدف از نوشتار حاضر، تبیین اهمیت شناخت معلمان از این نظریه و تحلیل نقش کلیدی این آگاهی در تحقق فرآیند «آموزش فردی سازی شده» است.این مقاله با اتخاذ رویکردی تحلیلی و با بررسی ادبیات پژوهشی موجود، به این پرسش می پردازد که چگونه عدم شناخت دقیق معلمان از پروفایل های هوشی دانش آموزان می تواند منجر به نادیده گرفته شدن استعدادهای نهفته و کاهش اثربخشی فرآیند یاددهی-یادگیری شود. یافته های تحلیل های نظری نشان می دهند که شناخت معلمان از هوش های چندگانه، پیش شرط اصلی برای طراحی فعالیت های آموزشی متنوع و ارزیابی های عادلانه است. همچنین، این نوشتار مشخص می کند که موانعی نظیر برنامه های درسی متمرکز و کمبود آموزش های تخصصی، مانع از به کارگیری این نظریه توسط دبیران می گردد. در نهایت، این مقاله بر ضرورت بازنگری در نظام های تربیت معلم و ضرورت گذار از رویکردهای آموزشی سنتی به سوی مدل های هوشمند و دانش آموز محور تاکید می ورزد تا بتوان بستری مناسب برای شکوفایی تمامی توانمندی های ذهنی دانش آموزان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش های چندگانه ، شناخت معلمان ، آموزش فردی سازی شده ، یاددهی-یادگیری ، تربیت معلم