رابطه تعاملات عاطفی معلم با احساس تعلق ،انگیزش تحصیلی و کاهش رفتار نامطلوب دانش آموزان

چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تعاملات عاطفی معلم با احساس تعلق به مدرسه، انگیزش تحصیلی و کاهش رفتارهای نامطلوب در میان دانش آموزان انجام گرفته است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جمع آوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی است که جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه تشکیل داده اند و نمونه ای متناسب با فرمول کوکران به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. روند پژوهش بدین صورت تنظیم گردید که ابتدا پرسشنامه های استاندارد تعامل معلم-دانش آموز، احساس تعلق به مدرسه، انگیزش تحصیلی و رفتارهای نامطلوب کلاسی بین اعضای نمونه توزیع و پس از جمع آوری، داده ها با استفاده از نرم افزار آماری مورد پردازش قرار گرفتند. مدل تحلیل مطالب در این مطالعه مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری و ضریب همبستگی پیرسون بود تا روابط مستقیم و واسطه ای متغیرها به دقت ارزیابی شود. نتایج بدست آمده نشان داد که تعاملات عاطفی و مثبت معلمان ارتباط مستقیمی با افزایش احساس تعلق دانش آموزان به محیط مدرسه دارد و این پیوند عاطفی به عنوان یک نیروی محرکه قوی، انگیزش تحصیلی درونی و بیرونی آنان را به طور چشمگیری بهبود می بخشد. علاوه بر این، یافته ها تایید کردند که تقویت تعاملات صمیمانه و حمایتگرانه میان معلم و متعلمان به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کرده و به شکل معناداری منجر به کاهش رفتارهای نامطلوب، تنش ها و بی انضباطی های کلاسی می گردد. در نهایت، بر اساس خروجی های تحلیل ساختاری مشخص شد که صمیمیت معلم با ایجاد بستری امن، نیازهای روانی-اجتماعی دانش آموزان را برآورده ساخته و سازگاری تحصیلی آنان را دوچندان می سازد. کلمات کلیدی: تعاملات عاطفی معلم، احساس تعلق به مدرسه، انگیزش تحصیلی، رفتار نامطلوب دانش آموزان، مدل سازی معادلات ساختاری.