سنجش تاثیر به کارگیری روش تدریس معکوس بر پویایی کلاسی و عملکرد شناختی دانش آموزان مستعد

هدف از پژوهش حاضر، سنجش تاثیر به کارگیری روش تدریس معکوس بر پویایی کلاسی و عملکرد شناختی دانش آموزان مستعد مقطع متوسطه بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل انتخاب شد که در آن جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان سرآمد منطقه در سال تحصیلی جاری بود و نمونه ای به حجم شصت نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل جای دهی شدند. روند پژوهش بدین صورت بود که گروه آزمایش به مدت دوازده جلسه تحت آموزش با الگوی کلاس معکوس قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل با روش های سنتی آموزش دید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد پویایی کلاسی و آزمون عملکرد شناختی وکسلر بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اجرا گردید. مدل تحلیل مطالب و داده ها بر اساس تحلیل کوواریانس چندمتغیری در محیط نرم افزار آماری انجام گرفت تا اثر پیش آزمون به عنوان متغیر همپرا کنترل شود. نتایج به دست آمده نشان داد که اعمال روش تدریس معکوس منجر به تفاوت معنادار آماری در میانگین های پس آزمون بین دو گروه شده است. بر این اساس، کلاس معکوس با انتقال مفاهیم پایه به خارج از کلاس و فعال سازی تعاملات درونی، پویایی کلاسی را به طور چشمگیری ارتقا داد. همچنین، این رویکرد به واسطه درگیر کردن دانش آموزان با وظایف ذهنی چالش برانگیز و کاهش بار شناختی بیرونی، بهبود معناداری در شاخص های عملکرد شناختی و حافظه فعال دانش آموزان مستعد گروه آزمایش ایجاد کرد.کلمات کلیدی: تدریس معکوس، پویایی کلاسی، عملکرد شناختی، دانش آموزان مستعد، روش نیمه آزمایشی