پیوند عاطفی و آموزشی در کلاس درس: واکاوی نقش رابطه معلم و دانش آموز در پیشرفت تحصیلی و رشد فردی

چکیدهرابطه مثبت و سازنده میان معلم و دانش آموز، یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. تعامل مبتنی بر احترام، اعتماد، همدلی و حمایت عاطفی، زمینه ایجاد محیطی امن و انگیزه بخش را فراهم می کند و دانش آموزان را به مشارکت فعال در فعالیت های آموزشی ترغیب می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رابطه مثبت معلم و دانش آموز بر مشارکت و موفقیت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که معلمانی که ارتباطی صمیمانه، عادلانه و حمایتگر با دانش آموزان برقرار می کنند، موجب افزایش انگیزه تحصیلی، اعتمادبه نفس، احساس تعلق به مدرسه، مشارکت در بحث های کلاسی و مسئولیت پذیری آنان می شوند. همچنین، این روابط مثبت با کاهش اضطراب، افزایش تمرکز، بهبود تعاملات اجتماعی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ارتباط دارد. استفاده از بازخوردهای سازنده، توجه به تفاوت های فردی، تشویق مشارکت، ایجاد فرصت برای بیان دیدگاه ها و تقویت ارتباط مستمر با خانواده ها، از مهم ترین راهکارهای تقویت این رابطه به شمار می روند. نتایج پژوهش نشان می دهد که کیفیت رابطه معلم و دانش آموز، علاوه بر تاثیر بر پیشرفت تحصیلی، در رشد اجتماعی، عاطفی و اخلاقی دانش آموزان نیز نقش موثری دارد. ازاین رو، تقویت مهارت های ارتباطی و عاطفی معلمان باید به عنوان یکی از اولویت های برنامه های توسعه حرفه ای در نظام آموزش وپرورش مورد توجه قرار گیرد.کلمات کلیدیرابطه معلم و دانش آموز، مشارکت تحصیلی، موفقیت تحصیلی، انگیزه تحصیلی، آموزش ابتدایی، تعامل آموزشی، محیط یادگیری، حمایت عاطفی، کیفیت آموزش