توسعه مهارت های نگارشی دانش آموزان از ابتدایی تا متوسطه

مقاله حاضر به بررسی تطبیقی اثربخشی روش های فعال (با تمرکز بر اجرای نمایش و رویکردهای خلاق) در مقایسه با روش های سنتی در ارتقای مهارت های نگارشی دانش آموزان مقاطع ابتدایی تا متوسطه می پردازد. این پژوهش با هدف ارائه راهکارهایی برای غلبه بر چالش های موجود در آموزش نگارش، به صورت توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که روش های فعال، با ایجاد انگیزه درونی، درک عمیق تر از ساختار زبان و تشویق به خلاقیت، تاثیر بسزایی در بهبود کیفیت نگارش، افزایش دایره واژگان و انسجام متن دارند، در حالی که روش های سنتی عمدتا بر حفظ قواعد و ساختارهای خشک متمرکز بوده و از پرورش خلاقیت و ابراز وجود دانش آموز غافلند. نتیجه گیری بر لزوم بازنگری در نظام آموزشی و جایگزینی رویکردهای صرفا دستوری با روش های تجربه محور و مشارکتی تاکید دارد.۲. کلیدواژه ها (Keywords)مهارت های نگارشی، آموزش نگارش، روش های فعال یادگیری، روش سنتی