هوش مصنوعی، دستیار هوشمند معلمان؛ از طراحی درس تا ارزیابی خودکار تکالیف

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی به عنوان دستیار هوشمند معلمان در فرایندهای طراحی درس، تولید محتوای آموزشی و ارزیابی خودکار تکالیف انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل می دهند که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی، ۲۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ۳۰ گویه ای بر پایه طیف لیکرت پنج درجه ای بود که روایی آن از طریق روایی صوری و روایی سازه (تحلیل عاملی تاییدی) و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (۰/۹۴) تایید شد. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمره معلمان در تمامی ابعاد پنج گانه (طراحی درس، تولید محتوا، ارزیابی خودکار، بازخورد هوشمند و مدیریت کلاس) به طور معناداری بالاتر از مقدار متوسط (۳) است (p<۰.۰۰۱). بر اساس نتایج آزمون تی تک نمونه ای، بیشترین میانگین مربوط به بعد بازخورد هوشمند (۴/۱۲) و کمترین میانگین مربوط به بعد ارزیابی خودکار (۳/۵۸) بود. نتایج نشان می دهد که معلمان نسبت به استفاده از هوش مصنوعی به عنوان دستیار هوشمند در فرایند تدریس و یادگیری نگرش مثبتی دارند و این فناوری می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزش ایفا کند. کلیدواژه ها: هوش مصنوعی، طراحی درس، ارزیابی خودکار، بازخورد هوشمند، فناوری آموزشی، معلمان.