بررسی رابطه بین درک معنوی ازقرآن و پیشرفت تحصیلی با رویکرد مدیریت کلاس

هدف از این پژوهش بررسی رابطه میان درک معنوی از آموزه های قرآن کریم و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با تکیه بر راهبردهای نوین مدیریت کلاس درس است که در این راستا تلاش شده تا با بهره گیری از رویکردی تلفیقی میان مفاهیم تربیتی دینی و اصول مدیریت آموزشی، بستری برای افزایش انگیزه درونی و تمرکز ذهنی فراگیران فراهم آید. برای نیل به این هدف، از روش توصیفی-تحلیلی با استفاده از مطالعات اسنادی و تحلیل محتوای متون دینی و آموزشی بهره گرفته شد که در آن نقش واسطه ای مولفه های معنوی در بهبود تعاملات کلاسی و مدیریت رفتاری مورد ارزیابی قرار گرفت. مدل تحلیل این پژوهش مبتنی بر الگوی همبستگی ساختاری بوده که به بررسی تاثیر درک معنوی بر تنظیم هیجانی و نظم بخشی شخصی دانش آموزان می پردازد تا از این طریق محیط آموزشی به فضایی پویا، آرام و عاری از تنش های معمول مدیریت کلاس تبدیل گردد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که تعمیق بینش معنوی در دانش آموزان، علاوه بر ارتقای مسئولیت پذیری فردی، منجر به کاهش ناهنجاری های کلاسی و افزایش قابل توجه کیفیت یادگیری می گردد؛ زیرا درک صحیح مفاهیم قرآنی با ایجاد آرامش روانی و تقویت پشتکار، سدی مستحکم در برابر افت تحصیلی و فرسودگی آموزشی ایجاد می کند. در نهایت، تلفیق این آموزه ها با روش های مدیریت کلاس، نه تنها پیوند میان معلم و دانش آموز را تقویت می کند، بلکه پیشرفت تحصیلی را به عنوان پیامدی ثانویه در کنار رشد اخلاقی و معنوی فرد تضمین می نماید که این امر نیازمند بازنگری در برنامه های تربیتی مدارس جهت بهره گیری بهینه از پتانسیل های معرفتی قرآن در محیط های آموزشی رسمی است.کلمات کلیدی: درک معنوی، قرآن کریم، پیشرفت تحصیلی، مدیریت کلاس، تربیتی دینی، آرامش روانی، انگیزه درونی.