بررسی تاثیر برنامه های آموزش خلاق بر توسعه تفکر واگرا در دانش آموزان دوره ابتدایی

در دنیای امروز، رشد توانایی های شناختی و مهارت های تفکر خلاق از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی به شمار می رود. یکی از مولفه های اصلی خلاقیت، تفکر واگرا است که به افراد کمک می کند برای حل مسائل، ایده های متنوع، نو و کاربردی تولید کنند. از آنجا که دوره ابتدایی، مرحله ای حساس در شکل گیری شخصیت، مهارت های شناختی و استعدادهای دانش آموزان محسوب می شود، استفاده از برنامه های آموزش خلاق می تواند نقش مهمی در تقویت این نوع تفکر ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه های آموزش خلاق بر توسعه تفکر واگرا در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی به بررسی دیدگاه های نظری و یافته های پژوهش های پیشین پرداخته است. نتایج مطالعات نشان می دهد که برنامه های آموزش خلاق از طریق ایجاد محیط های یادگیری فعال، استفاده از روش های تدریس مشارکتی، بازی های آموزشی، داستان گویی، حل مسئله، بارش فکری و فعالیت های هنری می توانند موجب افزایش انعطاف پذیری ذهنی، اصالت، سیالی و بسط ایده ها در دانش آموزان شوند. همچنین اجرای این برنامه ها باعث افزایش انگیزه یادگیری، اعتمادبه نفس، مشارکت فعال در کلاس و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با طراحی و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر خلاقیت، زمینه رشد تفکر واگرا را در مدارس ابتدایی بیش از پیش فراهم کنند.