بررسی رابطه میان سنت نبوی و قرآن کریم بر مبنای حدیث ثقلین: تحلیل جایگاه تبیین سنت از قرآن

حدیث ثقلین از مهم ترین و متواترترین احادیث اسلامی است که جایگاه قرآن کریم و سنت نبوی را به عنوان دو منبع اساسی هدایت امت اسلامی تبیین می کند. این حدیث بر پیوند ناگسستنی قرآن و اهل بیت(ع) و ضرورت تمسک هم زمان به آن ها برای دستیابی به هدایت تاکید دارد. هدف این پژوهش، بررسی رابطه میان سنت نبوی و قرآن کریم بر مبنای حدیث ثقلین و تحلیل جایگاه تبیین گری سنت در فهم و تفسیر آیات قرآن است. پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع کتابخانه ای، آیات قرآن، روایات معتبر، تفاسیر شیعه و اهل سنت و آثار پژوهشی مرتبط انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سنت نبوی نه تنها در تعارض با قرآن قرار ندارد، بلکه مفسر، مبین، مخصص و مقید آیات الهی بوده و نقش اساسی در تبیین احکام، معارف و اهداف قرآن کریم ایفا می کند. همچنین حدیث ثقلین بیانگر آن است که فهم صحیح آموزه های قرآنی بدون مراجعه به سنت معتبر و رهنمودهای اهل بیت(ع) با کاستی و احتمال برداشت های نادرست همراه خواهد بود. ازاین رو، تعامل هماهنگ میان قرآن و سنت، یکی از مهم ترین مبانی استنباط احکام، حفظ اصالت معارف اسلامی و تقویت وحدت فکری در میان مسلمانان به شمار می رود.کلیدواژه ها: حدیث ثقلین، قرآن کریم، سنت نبوی، تبیین قرآن، اهل بیت(ع).