تاثیر تعامل خانواده و مدرسه در شناسایی و هدایت استعدادهای دانش آموزان در مناطق محروم

دانش آموزان مناطق محروم به دلیل محدودیت های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، اغلب از فرصت های برابر برای شناسایی و پرورش استعدادهای خود محروم می مانند. مدارس واقع در مناطق محروم با چالش هایی مانند انگیزه پایین دانش آموزان، غیبت بالا و همکاری ناکافی با خانواده ها مواجه هستند که شناسایی و حمایت از دانش آموزان مستعد را پیچیده می سازد، خانواده به عنوان یکی از ارکان اصلی در فرآیند شناسایی و هدایت استعدادها، نقشی تعیین کننده ایفا می کند و همکاری موثر میان خانواده و مدرسه می تواند به شناسایی زودهنگام استعدادها و ارائه فرصت های یادگیری مناسب منجر شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعامل خانواده و مدرسه در شناسایی و هدایت استعدادهای دانش آموزان در مناطق محروم انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر داده های کتابخانه ای و میدانی می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که در مناطق محروم، خانواده ها اغلب با چالش های متعددی مانند فقر، کمبود منابع، و نگرش های فرهنگی که ممکن است مانع از توجه به استعدادهای فرزندان شود، مواجه هستند. همچنین، مدل خانواده تاب آور و مدل خانواده آموزش دهنده به عنوان دو رویکرد برای درک و کار با خانواده های کم درآمد دانش آموزان مستعد معرفی شده اند و اصولی مانند کمک متقابل، حل مسئله تیمی و مالکیت خانواده بر تغییرات مورد نظر، برای تقویت مشارکت خانه-مدرسه پیشنهاد شده اند. نتیجه نهایی اینکه تعامل موثر خانواده و مدرسه در مناطق محروم، با اتخاذ رویکردی جامع و حساس به زمینه فرهنگی و اجتماعی، می تواند به شناسایی زودهنگام استعدادها و هدایت هدفمند دانش آموزان مستعد کمک کند و زمینه را برای شکوفایی استعدادهای نهفته در این مناطق فراهم آورد.واژگان کلیدیتعامل خانواده و مدرسه، شناسایی استعدادها، مناطق محروم، دانش آموزان مستعد، فرصت های برابر آموزشی