تحول الگوهای دین داری در نسل دهه هشتاد؛ مطالعه ای کیفی بر تجربه زیست دختران شهر اندیشه

تحولات فرهنگی، اجتماعی و ارتباطی دهه های اخیر، الگوهای دین داری نسل جوان را با تغییرات چشمگیری مواجه کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین تحولات الگوهای دین داری در میان دختران متولد دهه هشتاد و بررسی تجربه زیسته آنان از دین، با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شده است. جامعه مورد مطالعه شامل دختران متولد دهه هشتاد شهر قدس و مادران آنان بود که با استفاده از نمونه گیری هدفمند، ۱۶ خانواده (۳۲ نفر) انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که دین داری نسل دهه هشتاد نسبت به نسل مادران از الگوی شریعت محور به سوی دین داری فردی، انتخابی و بازاندیشانه حرکت کرده است. اگرچه میزان انجام مناسک دینی مانند نماز، روزه و تقلید مذهبی کاهش یافته است، اما باور به خدا، معنویت، اخلاق، انسان دوستی و ارتباط شخصی با خدا همچنان جایگاه مهمی در زندگی این نسل دارد. همچنین نگرش انتقادی نسبت به اجبار در مناسک دینی، به ویژه حجاب، از مهم ترین ویژگی های دین داری نسل جدید محسوب می شود. نتایج پژوهش با دیدگاه های پیتر برگر، دانیل هرویولژه و حسن محدثی درباره فردی شدن و بازاندیشی دین همخوانی دارد.کلیدواژه ها: دین داری، نسل دهه هشتاد، دین داری بازاندیشانه، تجربه زیسته، پژوهش کیفی، شهر قدس.