تحقق اهداف روانشناسی مثبت در توسعه تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

روانشناسی مثبت به عنوان رویکردی نوین در علم روانشناسی، بر ارتقای نقاط قوت، شادکامی، معنای زندگی و بهزیستی روان شناختی افراد تمرکز دارد و در سال های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران و دست اندرکاران حوزهی تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. دورهی ابتدایی، به دلیل اهمیت بنیادین آن در شکل گیری شخصیت، نگرش ها و الگوهای رفتاری کودکان، یکی از حساس ترین و اثرگذارترین مقاطع تحصیلی به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تحقق اهداف روانشناسی مثبت در توسعهی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و از نوع مروری نظام مند است که با بررسی منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی در بازهی زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴ به انجام رسیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تقویت مولفه هایی چون خوش بینی، تاب آوری، عزت نفس، انگیزش درونی، رضایت از مدرسه و روابط مثبت با معلمان و هم سالان، به طور معناداری بر افزایش عملکرد تحصیلی، پیشرفت درسی، کاهش اضطراب امتحان، بهبود مهارت های اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی مدرسه ای دانش آموزان تاثیرگذار است. در نهایت، پیشنهاد می شود که با بهره گیری از اصول و فنون روانشناسی مثبت در برنامه های درسی و فرآیندهای تربیتی مدارس ابتدایی، زمینهی رشد همه جانبهی دانش آموزان فراهم گردد. کلیدواژه هاروانشناسی مثبت، توسعهی تحصیلی، دانش آموزان ابتدایی، بهزیستی روان شناختی، تاب آوری