واکاوی راهبردهای ارتقای تاب آوری دیجیتال و سلامت روان دانش آموزان در مدارس هوشمند

چکیدهزمینه و هدف: در عصر کنونی که فناوری های دیجیتال به طور فزاینده ای در نظام های آموزشی نفوذ یافته اند، مدارس هوشمند به عنوان نسل نوینی از محیط های یادگیری پدیدار شده اند که در آن ها تعاملات آموزشی و پرورشی به شدت وابسته به فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی راهبردهای ارتقای تاب آوری دیجیتال و سلامت روان دانش آموزان در مدارس هوشمند انجام شده است.روش شناسی: این پژوهش به روش مرور نظام مند و با جستجوی جامع در پایگاه های داده معتبر انجام شد. کلیدواژه های مورد استفاده شامل ترکیبی از واژگان "تاب آوری دیجیتال"، "سلامت روان"، "مدارس هوشمند"، "دانش آموزان"، "مداخله" و "سواد دیجیتال" بودند. معیارهای ورود شامل مطالعات مداخله ای، توصیفی-تحلیلی و مروری منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶ به زبان های فارسی و انگلیسی بودند که به بررسی ارتباط بین استفاده از فناوری های دیجیتال در مدارس و پیامدهای سلامت روانی و تاب آوری دیجیتال دانش آموزان پرداخته بودند. یافته ها: مرور مطالعات نشان داد که مداخلات مدرسه محور در توسعه توانایی دانش آموزان برای شناسایی مخاطرات آنلاین عمدتا موثر بوده اند، با این حال پوشش ضعیفی در زمینه آموزش مهارت های مدیریت و بازیابی از مخاطرات آنلاین وجود داشته است. شواهد بین المللی حاکی از آن است که مدارس هوشمند موفق، رویکردی چندسطحی برای ارتقای تاب آوری دیجیتال اتخاذ می کنند که شامل زیرساخت فنی پیشرفته، توانمندسازی معلمان، برنامه درسی تلفیقی و مشارکت والدین است. نتیجه گیری: ارتقای تاب آوری دیجیتال و سلامت روان دانش آموزان در مدارس هوشمند نیازمند رویکردی جامع و چندبعدی است که ضمن توجه به زیرساخت های فنی، بر توانمندسازی روانشناختی و اجتماعی دانش آموزان تاکید دارد. طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای مبتنی بر شواهد، توسعه مهارت های فراشناختی و خودتنظیمی، و ایجاد فرهنگ سازمانی حامی سلامت دیجیتال از مهم ترین راهبردهای موثر در این زمینه هستند.