افزایش مهارت های ارتباط موثر بین معلمان ابتدایی در شهر تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی و ارتقای مهارت های ارتباط موثر در میان معلمان مقطع ابتدایی شهر تهران انجام شده است. ارتباط موثر یکی از ارکان اساسی فرایند یاددهی-یادگیری به شمار می رود و نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی دانش آموزان، بهبود کیفیت آموزشی و ارتقای سلامت روان محیط مدرسه ایفا می کند. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل معلمان مقطع ابتدایی مناطق بیست ودوگانه آموزش وپرورش شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی، نمونه ای شامل ۳۸۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته مهارت های ارتباطی (برگرفته از الگوی مولفه های ارتباط موثر) بود که روایی آن توسط اساتید مجرب و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۰/۹۲) تایید شد. یافته ها نشان داد که میانگین مهارت های ارتباطی معلمان در سطح متوسط رو به بالا قرار دارد و بین متغیرهای جنسیت، سابقه خدمت و مدرک تحصیلی با مهارت های ارتباط موثر رابطه معناداری وجود دارد. همچنین، مهم ترین موانع ارتباط موثر شامل حجم بالای کار، کمبود دوره های آموزشی تخصصی، و ضعف در مهارت شنود فعال شناسایی شد. در پایان، برگزاری کارگاه های آموزشی ضمن خدمت، استفاده از الگوهای نوین ارتباطی و ایجاد نظام بازخورد سازنده در مدارس به عنوان راهکارهای ارتقای مهارت های ارتباطی معلمان پیشنهاد شده است.واژگان کلیدی: ارتباط موثر، مهارت های ارتباطی، معلمان ابتدایی، آموزش ضمن خدمت، شهر تهران.