مقایسه ارزشیابی مبتنی بر شناسایی الگوی خطا با ارزشیابی نمره محور بر بهبود فراشناخت و کاهش خطاهای تکرارشونده در دانش آموزان ابتدایی با اختلال یادگیری

چکیدهپژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر ارزشیابی مبتنی بر شناسایی الگوی خطا و ارزشیابی نمره محور بر بهبود فراشناخت و کاهش خطاهای تکرارشونده در دانش آموزان ابتدایی دارای اختلال یادگیری انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه چهارم و پنجم مقطع ابتدایی دارای اختلال یادگیری در شهرستان دزفول در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس، ۴۵ دانش آموز انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) جایدهی شدند. گروه آزمایش اول مداخله ارزشیابی مبتنی بر شناسایی الگوی خطا و گروه آزمایش دوم ارزشیابی نمره محور را طی ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای دریافت کردند؛ گروه کنترل نیز آموزش معمول را دریافت نمود. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه فراشناخت (MCQ-۳۰) اقتباس شده برای کودکان و آزمون محقق ساخته شناسایی خطاهای تکرارشونده بود که روایی و پایایی آنها تایید گردید. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شد. یافته ها نشان داد که ارزشیابی مبتنی بر شناسایی الگوی خطا به طور معناداری نسبت به ارزشیابی نمره محور باعث بهبود مولفه های فراشناخت (آگاهی فراشناختی، خودنظارتی و خودتنظیمی) و کاهش خطاهای تکرارشونده در دانش آموزان ابتدایی دارای اختلال یادگیری شده است (۰۵/۰>P). همچنین تفاوت میانگین های گروه ارزشیابی مبتنی بر الگوی خطا با گروه کنترل در تمامی متغیرها معنادار بود، درحالی که تفاوت گروه ارزشیابی نمره محور با گروه کنترل تنها در متغیر خطاهای تکرارشونده معنادار بود. بر اساس یافته ها، ارزشیابی مبتنی بر شناسایی الگوی خطا به دلیل ماهیت فراشناختی و بازخورد کیفی، رویکردی موثرتر در بهبود فراشناخت و کاهش خطاهای تکرارشونده دانش آموزان ابتدایی با اختلال یادگیری محسوب می شود.کلیدواژگان: ارزشیابی مبتنی بر الگوی خطا، ارزشیابی نمره محور، فراشناخت، خطاهای تکرارشونده، اختلال یادگیری، دانش آموزان ابتدایی