بررسی تاثیر تعامل انسان و محیط بر رضایتمندی و کیفیت زندگی شهروندان شهر یاسوج

تعامل انسان و محیط، به عنوان یکی از مفاهیم بنیادین در روان شناسی محیطی و برنامه ریزی شهری، نقش تعیین کننده ای در شکل دهی به رضایتمندی و کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کند. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی کتابخانه ای و مرور نظام مند مبانی نظری و پیشینه تجربی، به بررسی ابعاد مختلف این تعامل و تاثیر آن بر رضایتمندی و کیفیت زندگی در شهر یاسوج می پردازد. یافته های مرور منابع نشان می دهد که تعامل انسان و محیط در چهار بعد کالبدی، اجتماعی، ادراکی-روانی و کارکردی-خدماتی قابل تبیین است. مطالعات انجام شده در شهر یاسوج حاکی از آن است که با وجود سرمایه های طبیعی و چشم اندازهای کوهستانی این شهر، میزان رضایتمندی شهروندان از کیفیت محیط در حد مطلوبی قرار ندارد و به ویژه در ابعاد کارکردی-خدماتی و زیرساخت های شهری با چالش هایی مواجه است. مرور نظام مند ادبیات پژوهش نشان می دهد که تقویت تعامل ادراکی-روانی از طریق ارتقای زیبایی شناسی محیط، دلبستگی به مکان و هویت مکانی، و بهبود تعامل کارکردی-خدماتی از طریق توسعه زیرساخت ها و حمل ونقل عمومی، می تواند به طور معناداری به ارتقای رضایتمندی و کیفیت زندگی شهروندان یاسوج بیانجامد. این پژوهش با ارائه چارچوبی نظری برای فهم رابطه تعامل انسان و محیط با کیفیت زندگی، زمینه را برای پژوهش های تجربی آتی و تدوین سیاست های مبتنی بر شواهد در شهر یاسوج فراهم می آورد.واژگان کلیدی: تعامل انسان و محیط، رضایتمندی، کیفیت زندگی، شهر یاسوج، مرور نظام مند.