نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت تدریس و ارزشیابی درس دین و زندگی در دوره متوسطه

هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوین، زمینه تحول اساسی در نظام های آموزشی را فراهم کرده و فرصت های ارزشمندی برای ارتقای کیفیت تدریس و ارزشیابی ایجاد نموده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت تدریس و ارزشیابی درس دین و زندگی در دوره متوسطه انجام شده است. روش پژوهش از نوع کیفی با رویکرد تحلیلی و به شیوه کتابخانه ای است و داده های موردنیاز از طریق بررسی منابع علمی و پژوهش های مرتبط گردآوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی می تواند با تولید محتوای آموزشی متنوع، شخصی سازی فرایند یادگیری، افزایش تعامل دانش آموزان، ارائه بازخوردهای مستمر، تحلیل عملکرد یادگیرندگان و بهبود ارزشیابی تکوینی و پایانی، کیفیت آموزش این درس را به میزان قابل توجهی ارتقا دهد. همچنین استفاده هدفمند از این فناوری موجب افزایش دقت در سنجش یادگیری، تسهیل تصمیم گیری آموزشی معلمان و بهبود مدیریت کلاس درس می شود. با این حال، بهره گیری موثر از هوش مصنوعی مستلزم توسعه زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی معلمان، تولید محتوای آموزشی معتبر، رعایت اصول اخلاقی و حفظ جایگاه تربیتی معلم در فرایند آموزش است. در مجموع، تلفیق هوش مصنوعی با دانش تخصصی و تجربه معلمان می تواند زمینه تحقق یادگیری عمیق تر، ارزشیابی دقیق تر و دستیابی به اهداف آموزشی و تربیتی درس دین و زندگی را در دوره متوسطه فراهم سازد.کلمات کلیدی: هوش مصنوعی، تدریس، ارزشیابی آموزشی، دین و زندگی، دوره متوسطه.