تحلیل ارتباطات بحران در مدیریت شهری با تاکید بر رسانه های دیجیتال

گسترش فناوری های دیجیتال و تحول شیوه های ارتباطی، رویکردهای سنتی مدیریت بحران شهری را با تغییرات بنیادینی مواجه ساخته است. بحران های شهری در عصر حاضر علاوه بر ابعاد کالبدی و عملیاتی، دارای ابعاد ارتباطی، اجتماعی و روانی گسترده ای هستند که ضرورت بهره گیری از ابزارهای نوین ارتباطی برای مدیریت موثر آن ها را افزایش داده است. در این میان، رسانه های دیجیتال و روابط عمومی الکترونیک شهرداری ها به عنوان سازوکارهای نوین ارتباطات بحران، نقش مهمی در تسریع جریان اطلاعات، افزایش شفافیت، تقویت اعتماد عمومی و توسعه مشارکت شهروندی ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ارتباطات بحران در مدیریت شهری با تاکید بر نقش رسانه های دیجیتال انجام شده است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز از طریق مطالعه اسنادی، بررسی منابع علمی و تحلیل مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با مدیریت بحران، ارتباطات دیجیتال، روابط عمومی الکترونیک و حکمرانی هوشمند شهری گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رسانه های دیجیتال با فراهم کردن امکان اطلاع رسانی سریع، ارتباط دوسویه میان مدیریت شهری و شهروندان، پایش افکار عمومی و مدیریت روایت بحران، ظرفیت قابل توجهی برای ارتقای عملکرد شهرداری ها در شرایط بحرانی ایجاد می کنند. همچنین نتایج بیانگر آن است که روابط عمومی دیجیتال شهرداری ها می تواند با مدیریت پیام های بحران، پاسخگویی آنلاین، مقابله با شایعات و ایجاد بسترهای مشارکت اجتماعی، نقش راهبردی در کاهش پیامدهای اجتماعی بحران ها داشته باشد. تحلیل یافته ها نشان می دهد که موفقیت ارتباطات دیجیتال در مدیریت بحران تنها به وجود زیرساخت های فناوری وابسته نیست، بلکه نیازمند اعتماد عمومی، برنامه ریزی ارتباطی، هماهنگی سازمانی و توانمندی نیروی انسانی است. بر اساس نتایج پژوهش، رسانه های دیجیتال باید به عنوان بخشی از نظام حکمرانی شهری و نه صرفا ابزار اطلاع رسانی مورد توجه قرار گیرند؛ زیرا این رسانه ها می توانند زمینه گذار از مدیریت بحران متمرکز به مدیریت بحران مشارکتی و شهروند محور را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

ارتباطات بحران ، رسانه های دیجیتال ، مدیریت شهری ، روابط عمومی الکترونیک ، مشارکت شهروندی