نقش اقامه نماز در تحقق نظام دینی مطلوب، تقویت تاب آوری اجتماعی و پایداری حیات سیاسی اجتماعی جمهوری اسلامی ایران در اندیشه آیت الله سیدعلی خامنه ای

نماز در منظومه معارف اسلامی، افزون بر آنکه عبادتی فردی و جلوه ای از ارتباط انسان با خداوند است، دارای کارکردهای مهم تربیتی، اخلاقی و اجتماعی است. مسئله پژوهش حاضر، تحلیل نقش اقامه نماز در تحقق نظام دینی مطلوب، تقویت تاب آوری اجتماعی و پایداری حیات سیاسی اجتماعی جمهوری اسلامی ایران در اندیشه آیت الله سیدعلی خامنه ای است. هدف پژوهش، تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها نماز می تواند از سطح رفتار فردی فراتر رفته و در ساخت انسان مومن، جامعه منسجم و نظام اجتماعی مقاوم نقش آفرینی کند. پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسنادی، تحلیل محتوای منابع اسلامی، آثار مرتبط با اندیشه آیت الله سیدعلی خامنه ای و ادبیات علمی حوزه تاب آوری اجتماعی و سرمایه اجتماعی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اقامه نماز از طریق تقویت توحید، معنابخشی به زندگی، خودکنترلی، نظم، امید، صبر، مسئولیت پذیری و مقاومت، ظرفیت های فردی لازم برای تاب آوری را ایجاد می کند. در سطح اجتماعی نیز نماز جماعت و مسجد با ایجاد ارتباطات مستمر، تقویت هویت دینی، اعتماد، همبستگی و سرمایه اجتماعی، زمینه افزایش انسجام جامعه را فراهم می سازند. در سطح سیاسی اجتماعی، این ظرفیت ها می توانند از طریق تربیت شهروندان مومن و مسئول، افزایش مشارکت اجتماعی، تقویت روحیه مقاومت و حفظ هویت دینی، به پایداری حیات جمهوری اسلامی ایران کمک کنند. نتیجه پژوهش نشان می دهد که در اندیشه آیت الله خامنه ای، نماز بخشی از منظومه بزرگ تر تربیت، جامعه سازی و نظام سازی اسلامی است و سیاست گذاری درباره آن باید از رویکرد صرفا مناسکی فراتر رود.

کلیدواژه ها:

اقامه نماز ، نظام دینی مطلوب ، تاب آوری اجتماعی ، سرمایه اجتماعی ، پایداری سیاسی اجتماعی ، آیت الله سیدعلی خامنه ای