نقش اقامه نماز در خودسازی، جامعه سازی و نظام سازی اسلامی از منظر آیت الله سیدعلی خامنه ای

نماز در منظومه فکری آیت الله سیدعلی خامنه ای صرفا عبادتی فردی و آیینی نیست، بلکه نهادی تربیتی، اجتماعی و فرهنگی است که می تواند در فرایند خودسازی، جامعه سازی و نظام سازی اسلامی نقش آفرینی کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نسبت میان اقامه نماز و خودسازی، جامعه سازی و نظام سازی در ابعاد فرهنگی، اجتماعی و سیاسی از منظر آیت الله سیدعلی خامنه ای انجام شده است. روش پژوهش کیفی و از نوع توصیفی تحلیلی است و داده ها با استفاده از مطالعه اسنادی و تحلیل مضمون قرآن کریم، روایات، آثار اندیشمندان اسلامی و بیانات و پیام های آیت الله خامنه ای درباره نماز، مسجد، جامعه اسلامی، حکومت اسلامی و تمدن نوین اسلامی گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که اقامه نماز از یک سو با تقویت توحید، تقوا، خودکنترلی، نظم، مسئولیت پذیری و امید، زمینه خودسازی فردی را فراهم می کند و از سوی دیگر، از طریق نماز جماعت، مسجد و نماز جمعه، موجب تقویت پیوندهای اجتماعی، هویت جمعی، تعاون و مسئولیت پذیری عمومی می شود. در سطح نظام سازی نیز نماز با تولید انسان مومن و مسئول، تقویت اخلاق عمومی و فراهم کردن پشتوانه معنوی برای عدالت، استقلال و مقابله با سلطه، به شکل گیری نظام اجتماعی و سیاسی مبتنی بر ارزش های اسلامی کمک می کند. نتیجه پژوهش آن است که در اندیشه آیت الله خامنه ای، اقامه نماز حلقه اتصال میان اصلاح فرد، اصلاح جامعه و تحقق نظام اسلامی است. بنابراین، سیاست گذاری نماز باید از آموزش صرف احکام و مناسک فراتر رفته و ابعاد تربیتی، فرهنگی، اجتماعی و تمدنی آن را دربرگیرد.

کلیدواژه ها:

اقامه نماز ، خودسازی ، جامعه سازی ، نظام سازی اسلامی ، آیت الله خامنه ای