بررسی اصول طراحی لرزه ای بهینه برای طیف گسترده سازه ها (فضاکار، بنایی و سازه های ویژه) با رویکرد تضمین حداکثر ایمنی و پایداری در برابر زلزله

طراحی لرزه ای در مهندسی سازه، گذار از رویکردهای سنتی “مقاومت محور” به رویکردهای مدرن “آسیب-محور” و “جابجایی-محور” را شامل می شود. این مقاله به بررسی اصول طراحی بهینه برای سه دسته از سازه های با رفتارهای مکانیکی متمایز می پردازد: سازه های فضاکار (Space Frames) با قابلیت توزیع بار در سه بعد، سازه های بنایی (Masonry) با رفتار ترد و حساس به برش، و سازه های ویژه (Special Structures) که دارای سیستم های کنترل لرزه ای پیشرفته هستند. با هدف دستیابی به حداکثر ایمنی، این پژوهش اصول طراحی لرزه ای را از منظر کنترل جابجایی، مدیریت بازتوزیع نیرو و استفاده از تکنولوژی های میراگر و جداساز بررسی می کند.

کلیدواژه ها:

طراحی لرزه ای/ایمنی/زلزله