از داده های خام تا تصمیمات بحرانی؛ کاربرد مدل سازی رقومی ارتفاعی (DEM) در شبیه سازی دسترسی پذیری شهری

توسعه بافت های متراکم شهری و پیچیدگی های کالبدی آن ها، چالش های جدی در مدیریت بحران و دسترسی سریع خودروهای امدادی ایجاد کرده است. روش های سنتی مدل سازی دوبعدی، به دلیل عدم لحاظ دقیق توپوگرافی و عوارض سه بعدی، توانایی کافی در شبیه سازی دقیق شرایط میدانی ندارند. این پژوهش با هدف ارتقای دقت شبیه سازی دسترسی پذیری شهری، از داده های خام ابر نقاط (LiDAR) برای تولید مدل رقومی ارتفاعی (DEM) با تفکیک پذیری بالا استفاده کرده است. با پیاده سازی تحلیل های شبکه در محیط GIS، مسیرهای دسترسی خودروهای امدادی در یکی از مناطق متراکم شهری شبیه سازی شد. یافته ها نشان می دهد که تلفیق داده های سه بعدی در فرآیند مدل سازی، منجر به شناسایی گلوگاه های غیرقابل رویت در نقشه های معمولی شده و زمان پاسخگویی به بحران را با دقت بسیار بالاتری پیش بینی می کند. نتایج این تحقیق ضمن اثبات کارآمدی مدل سازی رقومی در ارزیابی تاب آوری کالبدی، راهکاری عملیاتی برای تصمیم گیری های کلان در حوزه ایمنی و مدیریت بحران شهری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، مدل رقومی ارتفاعی (DEM) ، تحلیل شبکه ، LiDAR ، تاب آوری شهری ، دسترسی پذیری