بازتعریف نقش سازمان آتش نشانی در فرآیند مقاوم سازی یکپارچه ساختمان ها: از رویکرد واکنش گرا به رویکرد پیشگیرانه و مشارکتی

در معماری مدرن، ایمنی حریق اغلب به عنوان یک عنصر ثانویه و صرفا رعایت استانداردهای فنی پس از طراحی نهایی نگریسته می شود. این مقاله با هدف بررسی ضرورت تغییر پارادایم از رویکرد «واکنشی» (Reactive) به رویکرد «پیشگیرانه و یکپارچه» (Proactive & Integrated)، به تحلیل نقش استراتژیک سازمان آتش نشانی در مراحل اولیه طراحی و توسعه ساختمان می پردازد. فرضیه اصلی پژوهش این است که حضور کارشناسان آتش نشانی در تیم طراحی، می تواند تضاد میان زیبایی شناسی معماری و عملیات نجات را از بین برده و با شناسایی سناریوهای بدترین حالت، تاب آوری سازه را افزایش دهد. یافته ها نشان می دهند که مقاوم سازی یکپارچه تنها زمانی محقق می شود که ایمنی حریق در تعامل میان معماری، سازه و تاسیسات، به عنوان یک لایه اصلی طراحی لحاظ گردد.

کلیدواژه ها:

مقاوم سازی یکپارچه ، ایمنی حریق ، مشارکت زودهنگام