ارائه مدل مفهومی تاثیر بار فیزیکی تجهیزات بر کارایی ارتباطی در تیم های هایپر- تخصصی

در ادبیات مدیریت عملیات، معمولا بر ابعاد مهندسی و زمان بندی جابجایی تجهیزات تاکید می شود، درحالی که پیامدهای انسانی آن، به ویژه در حوزه ارتباطات بین فردی، مغفول مانده است. هدف این پژوهش، واکاوی نظام مند رابطه بین خستگی ناشی از جابجایی تجهیزات و کیفیت ارتباطات بین فردی و ارائه یک مدل مفهومی برای تیم های واکنش سریع است. این پژوهش با استفاده از روش مرور ساختاریافته (Systematic Review) و تحلیل محتوای کیفی ۴۷ منبع معتبر از پایگاه های Scopus، Web of Science و SID در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انجام شد. مقالات بر اساس معیارهای مربوط به متغیرهای خستگی، ارتباطات تیمی و شرایط عملیاتی غربال شدند. تحلیل محتوا نشان داد که مسیر تاثیرگذاری خستگی بر ارتباطات از دو کانال اصلی می گذرد: ۱) کانال فیزیولوژیک (افزایش کورتیزول و کاهش اکسیژن رسانی به مغز که به کاهش انعطاف پذیری کلامی می انجامد) و ۲) کانال روان شناختی (کاهش خودتنظیمی هیجانی و افزایش سبک ارتباطی دفاعی). مدل نهایی پژوهش نشان می دهد که "هماهنگی غیرکلامی" قوی ترین میانجی در این رابطه است. بر اساس مدل استخراجی، هرگونه برنامه ریزی لجستیکی در تیم های واکنش سریع، باید شامل ماتریس "بار فیزیکی-بار ارتباطی" باشد تا فرماندهان بتوانند پیش از رسیدن به آستانه خستگی، استراتژی های جایگزین ارتباطی (مانند افزایش کانال های بصری) را فعال کنند. این پژوهش، شکاف نظری میان ارگونومی و ارتباطات سازمانی را پر می کند.

کلیدواژه ها:

مدل مفهومی ، خستگی فیزیکی ، ارتباطات بین فردی ، تیم های عملیاتی ، ارگونومی شناختی