بررسی اهمیت معلمان ابتدایی در جایگاه نخستین نهاد اجتماعی رسمی کودک، نقش کلیدی در شناسایی، پیشگیری و مداخله اولیه در برابر اثرات بحران ها

با توجه به گسترش بحران های اجتماعی و تاثیر مستقیم آن ها بر عملکرد تحصیلی و سلامت روان کودکان ابتدایی، پژوهش حاضر ضرورت می یابد. معلمان ابتدایی در جایگاه نخستین نهاد اجتماعی رسمی کودک، نقش کلیدی در شناسایی، پیشگیری و مداخله اولیه در برابر اثرات بحران ها دارند. بازتعریف نقش معلم و تقویت ظرفیت های حمایتی–تربیتی وی می تواند ضمن ارتقای کیفیت یادگیری، تاب آوری و سلامت روان دانش آموزان را بهبود بخشد. مرور نظام مند پژوهش های داخلی و بین المللی در این حوزه، خلاهای موجود در ادبیات علمی را شناسایی و چارچوبی تحلیلی برای طراحی برنامه های آموزشی و حمایتی ارائه می دهد. از منظر کاربردی، نتایج پژوهش می تواند معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی را در تدوین سیاست های مدرسه محور برای حمایت همه جانبه از کودکان راهنمایی کند. در مجموع، ضرورت این مطالعه نه تنها به دلیل اهمیت رشد و سلامت روانی کودکان است، بلکه به دلیل نیاز مبرم نظام آموزشی به راهبردهای نوین و عملیاتی برای توانمندسازی معلمان و ایجاد محیط های یادگیری حمایتگر نیز برجسته است.بر این اساس، مسئله اساسی مقاله حاضر آن است که در عصر گسترش بحران های اجتماعی، چگونه می توان نقش معلم ابتدایی را بر مبنای شواهد علمی بازتعریف کرد تا علاوه بر کارکرد آموزشی، مسئولیت حمایت روانی–آموزشی از کودکان را نیز به صورت نظام مند و اثربخش ایفا کند. هدف این پژوهش، ارائه مروری تحلیلی بر مطالعات داخلی و بین المللی دهه اخیر به منظور تبیین چارچوب های نظری، یافته های تجربی و راهبردهای کاربردی مرتبط با نقش تحول آفرین معلم ابتدایی در تقویت تاب آوری و سلامت روان دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

مدرسه ابتدایی ، بحران های اجتماعی ، حمایت روانی–آموزشی ، نقش معلم ، تاب آوری کودکان