بررسی استفاده از فناوری به عنوان ابزاری برای توسعه توانایی های شناختی، انجام پژوهش های علمی، همکاری آموزشی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 25
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFTRA02_1488
تاریخ نمایه سازی: 15 مرداد 1405
چکیده مقاله:
تحولات گسترده فناوری، تغییر الگوهای یادگیری و افزایش انتظارات از نظام های آموزشی در قرن بیست ویکم، ضرورت بازنگری در عوامل موثر بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان را بیش از هر زمان دیگری آشکار ساخته است. دیگر نمی توان موفقیت تحصیلی را تنها بر اساس نمرات امتحانی یا میزان حفظ مطالب درسی ارزیابی کرد، بلکه توانایی دانش آموزان در دسترسی هوشمندانه به اطلاعات، تحلیل و ارزیابی داده ها، مشارکت فعال در فرایند یادگیری، تفکر منطقی، حل مسائل واقعی و بهره گیری اثربخش از فناوری، به عنوان شاخص های اصلی موفقیت آموزشی شناخته می شوند. بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه میان سواد دیجیتال، تفکر انتقادی، یادگیری فعال و مهارت های حل مسئله با موفقیت تحصیلی دانش آموزان انجام شد تا نقش این متغیرهای اساسی در ارتقای کیفیت یادگیری و پیشرفت آموزشی مورد بررسی قرار گیرد.بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که میان این چهار مولفه رابطه ای پویا، مکمل و تقویت کننده وجود دارد. سواد دیجیتال، زمینه دسترسی آگاهانه و هدفمند به منابع اطلاعاتی را فراهم می کند؛ تفکر انتقادی موجب تحلیل، ارزیابی و اعتبارسنجی اطلاعات می شود؛ یادگیری فعال دانش آموز را از یک دریافت کننده منفعل به یادگیرنده ای مسئول، مشارکت جو و خلاق تبدیل می کند و مهارت های حل مسئله امکان استفاده عملی از دانش در موقعیت های آموزشی و زندگی واقعی را فراهم می سازد. در نتیجه، موفقیت تحصیلی حاصل تعامل و هم افزایی این مهارت هاست و نمی توان آن را صرفا به یک عامل منفرد نسبت داد.یکی از مهم ترین نتایجی که از بررسی این موضوع به دست می آید، آن است که سواد دیجیتال در عصر حاضر به یکی از پیش نیازهای اساسی یادگیری اثربخش تبدیل شده است. دانش آموزانی که توانایی جستجو، انتخاب، ارزیابی، تحلیل و استفاده مسئولانه از اطلاعات دیجیتال را دارند، در مقایسه با سایر دانش آموزان فرصت های بیشتری برای یادگیری مستقل، توسعه دانش و دسترسی به منابع آموزشی متنوع در اختیار خواهند داشت. چنین افرادی می توانند از فناوری نه به عنوان وسیله ای برای سرگرمی، بلکه به عنوان ابزاری برای توسعه توانایی های شناختی، انجام پژوهش های علمی، همکاری آموزشی و ارتقای عملکرد تحصیلی استفاده کنند. بنابراین، توسعه سواد دیجیتال باید به عنوان یکی از اهداف اصلی برنامه های درسی و آموزشی مدارس مورد توجه قرار گیرد
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سرور فخارپور
نویسنده اول
فخرالسادات حسینی
نویسنده دوم