تحلیل ویژگی های نسل جدید فراگیران، شناسایی موانع ارتباطی میان معلمان و دانش آموزان، و ارائه الگوهای عملی برای برقراری ارتباطی سازنده، عمیق و ماندگار

پژوهش حاضر با هدف بررسی مولفه ها و اصول برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان نسل جدید در نظام آموزشی ایران انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که در کل، معلمان مدارس دوره متوسطه شهر تهران، در برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان نسل جدید، در سطح مطلوبی قرار دارند. این یافته، با نتایج پژوهش های پیشین در سطح داخلی و بین المللی همخوانی دارد. قاسمی (۱۳۸۷) در پژوهش خود نشان داد که معلمان ایرانی، در کل، از سطح مناسبی از مهارت های ارتباطی برخوردار هستند. در سطح بین المللی نیز، پرنسکی (Prensky, ۲۰۰۱) و تپسکات (Tapscott, ۱۹۹۸) به این نتیجه رسیده اند که معلمانی که به طور جدی در تلاش برای درک و ارتباط با نسل جدید هستند، در این زمینه موفق عمل می کنند. با این حال، نتایج پژوهش نشان داد که بین مولفه های مختلف ارتباط موثر، تفاوت های قابل توجهی وجود دارد. مولفه های «احترام به هویت و تفاوت های فردی»، «ایجاد فضای امن و حمایتی» و «گوش دادن فعال و همدلی» در مطلوب ترین وضعیت قرار داشتند. این یافته، با نتایج پژوهش های پیشین از جمله پژوهش های مهرمحمدی (۱۳۸۳)، رحیمی (۱۳۹۰)، و نودینگز (Noddings, ۱۹۸۴) همخوانی دارد و نشان دهنده آن است که معلمان ایرانی، با توجه به پیشینه فرهنگی و مذهبی غنی، در زمینه ارزش های انسانی مانند احترام، همدلی، و حمایت، پایبندی بالایی دارند. این یافته، با یافته های مطالعات فرهنگی از جمله پژوهش های هال (Hall, ۱۹۶۶) و محسنی نیکچهره (۱۳۷۹) نیز سازگار است که نشان می دهد فرهنگ های با زمینه گرایی بالا مانند فرهنگ ایرانی، بر روابط انسانی و احترام متقابل تاکید ویژه ای دارند.

کلیدواژه ها:

ارتباط موثر ، نسل جدید ، نسل زد ، بومیان دیجیتال ، رابطه معلم و دانش آموز ، تربیت انسان گرایانه ، ارتباط گفت وگویی ، آموزش و پرورش ایران